سلاله پاکان: به گزارش روابط عمومی کانون فرهنگی هنری سلاله پاکان همزمان با فرارسیدن ماه محرم الحرام آیین عزاداری ایام شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام با سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین حاج سیدعلی آقا آیت اللهی در حسینیه آیت الله آیت اللهی (ره) جهرم برگزار شد.

حجت الاسلام والمسلمین حاج سیدعلی آقا آیت اللهی در ابتدای سخن حلول ماه حزن و اندوه اهل بیت عصمت و طهارت (ع) را به پیشگاه مقدس حضرت امام زمان (عج) ، نواب عام آنحضرت علی الخصوص رهبر معظم و عزیز انقلاب اسلامی و همه شیعیان تسلیت گفتند و یاد و خاطره امام راحل ، شهدای عزیز انقلاب و جنگ تحمیلی ، ذوی الحقوقین ، بانیان حسینیه ، آیت الله حاج سیدحسین آیت اللهی علمدار رشید این حسینیه و همه گذشتگان را گرامی داشتند .

یادگار امام جمعه فقید جهرم با بیان این مطلب که امسال قلب همه ملت ایران داغدار شهادت شهدای مظلوم ، غریب و تشنه لبی است که بدست وهابیت خبیث و کثیف آل سعود در سرزمین وحی مظلومانه به شهادت رسیدند یاد و خاطره مهاجر الی الله شهید آقای حاج محمدباقر بهمن زادگان را گرامی داشتند و از درگاه خداوند مسئلت نمودند که روح همه این عزیزان را میهمان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) بگرداند و انتقام این خون های به ناحق ریخته شده را با ریشه کن کردن آل سعود ، وهابیت خبیث و همه دشمنان اهل بیت بوسیله ذوالفقار حیدری امام عصر (عج) بگیرد و جهان را از لوث کثیف این دشمنان بشریت و انسانیت پاک بگرداند .

حاج سیدعلی آقا آیت اللهی با بیان اینکه در زیارت عاشورا می گوییم که خداوند ما را بواسطه معرفت شما برتری داد افزودند در شب اول می خواهیم به مقام و منزلت عزاداری امام حسین (ع) معرفت پیدا کنیم و ببینیم که امام حسین (ع) این دستگاه با کرم و با عظمت چگونه هرساله ، بعد از هزار و چهارصد سال ، پرشورتر ، زیباتر ، پرنواتر و انسان سازتر برپا می کند .

این استاد حوزه علمیه با اشاره به اینکه در زیارت امام حسین علیه السلام جمله ای داریم که عرض می کنیم " السلام علیک یا رحمة الله الواسعه و یا باب نجاة الامّه " افزودند این جمله یعنی سلام بر آن آقایی که رحمت واسعه خدا و دروازه نجات همه انسانهاست لذا می خواهیم کمی درباره این رحمت واسعه الهی صحبت کنیم و ببینیم که چگونه این دستگاه امام حسین (ع) ، این عزاخانه اش و چگونگی عزاداری بر او ، این اشک ها ، سینه زدن ها ، زنجیرزدن ها ، برپایی مجالس عزا و ... رحمت خداست .

ایشان با بیان اینکه دستگاه اباعبدالله الحسین (ع) ، چه ما بدانیم و چه ندانیم ، رفیع است چرا که خداوند آن را بزرگ کرده است به آیه مبارکه سی و ششم از سوره نور " فی بیوت اذن الله ان ترفع " اشاره کردند و افزودند خداوند این دستگاه را بزرگ قرار داده است اما آنچه مهم است آن است که ما نسبت به دستگاه امام حسین (ع) معرفت پیدا کنیم . خداوند متعال در آیه سی ام سوره مبارکه جاثیه بزرگترین پیروزی انسان در زندگی را رسیدن به رحمت ذکر می کند و می گوید خوشا به حال کسانی که در زندگی به رحمت خدا برسند و مشمول رحمت خدا شوند .

ایشان افزودند وقتی خداوند قیامت را در سوره دخان توصیف می کند می فرماید " یوم لا یغنی مولی عن مولی شیئا ولا هم ینصرون الا من رحم الله انّه هو العزیز الحکیم " به این اشاره می کند که روز قیامت روز سختی است و در آن روز هیچ دوستی دست دوستش را نخواهد گرفت و هیچکس توان یاری دیگری را ندارد مگر کسانی که کاری کرده باشند که رحمت خدا شامل حالشان شده باشد .

یادگار امام جمعه فقید جهرم با بیان اینکه رحمت خدا چیزی بزرگ و غیر از مغفرت خدا و بالاتر از آن است افزودند در قرآن کریم آیاتی وجود دارد که خداوند در آن می فرماید که رحمت چیزی غیر از مغفرت است . رحمت الهی به معنای آمرزش نیست بلکه چیزی بالاتر از آن است . خداوند در آیه یکصد و پنجاه و هفتم از سوره آل عمران می فرماید " و لئن قتلتم فی سبیل الله او متّم لمغفرة من الله و رحمة خیر مما یجمعون " . اگر شما در راه خدا باشید چه کشته شوید و چه به مرگ طبیعی بمیرید مغفرت و رحمت شامل حال شما می شود که بهتر از هر چیزی است که دیگران در این جهان جمع کرده اند .

ایشان افزودند رسیدن به رحمت فقط مختص انسان نیست بلکه فرشتگان و ملائکة الله ، که معصوم هستند ، هم دنبال یک کاری هستند که مشمول رحمت خدا باشند . وقتی خداوند به پیامبرش فرمود که بعضی ها به جای خدا ، ملائکة الله را رب العالمین گرفته اند در آیه پنجاه و هفتم از سوره اسری می فرماید " اولئک الذین یدعون یبتغون الی ربّهم الوسیلة ایّهم اقرب و یرجون رحمته ..." . این فرشتگانی که شما جای خدا گرفته اید دنبال وسیله ای هستند که به خدا نزدیک شوند و به رحمت خدا برسند .

این استاد حوزه با طرح این سوال که این رحمت خدا چیست که ملائکه آرزوی رسیدن به آن دارند و خداوند تنها راه نجات را آن می داند ؟ افزودند رحمت خداوند بر دو قسم است . یکی رحمت عام است و دیگری رحمت خاص .

خداو به همه نعمت داده است ، هستی داده است و ... . خداوند در آیه یکصد و پنجاه و شش سوره مبارکه اعراف می فرماید که " رحمتی وسعت کلّ شیء " رحمتی دارم که همه چیز را در برگرفته و ذره ذره موجودات عالم مشمول رحمت هستند . این رحمت عام الهی است و این رحمت فضیلتی برای موجودات نیست چرا که دادِ حق را قابلیّت شرط نیست . بدون اینکه موجودات قابلیّت داشته باشند خداوند رحمت عامش را به همه داده است اما در ادامه آیه خداوند به رحمت خاص اشاره می فرماید " فساکتبها للذین یتّقون و یوتون الزکوة و الذین هم بایاتنا یومنون " . اما مکتوب خوهم کرد رحمت خاص خودم را برای بعضی از بندگانم که در مسیر بندگی و تقرب به سوی من قدم برمی دارند .

ایشان افزودند رحمت یعنی اینکه خداوند در روز قیامت دست بنده اش را می گیرد و این همان چیزی است که ما از آن به عنوان شفاعت یاد می کنیم . در روایتی از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) است که خداوند می فرماید هرکس در قیامت از عذاب نجات پیدا می کند مشمول رحمت شده است .

حاج سیدعلی آقا آیت اللهی افزودند ما چه کار کنیم که به رحمت خدا برسیم و مشمول رحمت خدا شویم ؟ دروازه های رحمت خدا کجاست؟ خیمه گاه رحمت خدا کجاست ؟ این سوالات را باید از کسانی بپرسیم که پیغمبر (ص) فرمود " انّی تارک فیکم الثّقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی " . فرمود قرآن و اهل بیت (ع) با هم تفسیر می شوند لذا باید از کسانی پرسید که قرآن در خانه آنان نازل شده است .

ایشان در ادامه بحث به روایتی از امام صادق علیه السلام ، از کتاب کامل الزیارات که از معتبرترین کتاب های حدیثی شیعه است ، اشاره نمودند و افزودند این روایت را باید با طلا نوشت البته طلا هم در برابر این روایت ارزشی ندارد بلکه باید آن را بر دیدگان خود بنویسیم که مسمع خدمت امام صادق (ع) رسیدو آنحضرت به او فرمود :

" یا مسمع ! انت من اهل العراق ، اما تاتی قبر الحسین ؟ "

مسمع ! تو که اهل عراق هستی آیا به زیارت قبر اباعبدالله الحسین می روی ؟ آیا به این قطعه گمشده بهشت خدا در زمین قدم می گذاری ؟

" قلتُ : لا ، انا رجل مشهور من اهل البصرة ، و عندنا من یتّبع هوی هذه الخلیفة و اعدائنا کثیرة من اهل القبائل النصاب و غیرهم ، و لست امنهم ان یرفعوا عند ولد سلیمان فیمثّلون علیّ " .

 عرض کردم آقا من نمی توانم به زیارت بروم چون در بصره همه ما را به شیعگی می شناسند و چشم تمام جاسوسان به ماست که چه می کنیم .

اذا مسمع برای رفتن به زیارت عذر آورد بعد امام صادق (ع) به او فرمود :

" قال لی : افما تذکر ما صنع به ؟ "

حالا که به زیارت امام حسین نمی روی آیا مجلس بپا  می کنی  و یادآوری آن ظلم هایی که به جدّ ما اباعبدالله الحسین (ع) کرده اند می نمایی؟

این جمله امام صادق (ع) خطاب امروزی ایشان به همه ماست که آیا ما که این ایام توفیق حضور در کربلا را نداریم مجلسی برای امام حسین می گیریم ؟ چرا که تمام هویت شیعه برپایی جلسات امام حسین علیه السلام است .

" قلت : بلی "

عرض کردم : بله 

" قال : فتجزع ؟ "

 آن لحظنامام صادق (ع) فرمود مجلستان چگونه است ؟ آیا می نشینید دور هم و فقط قصه ای می گوئید و دیداری می کنید و بلند می شوید یا اینکه مجلس امام حسین(ع) مجلس جزع و ناشکیبایی شماست و عزاداری شما در آن نمود دارد ؟ جزع ضدّ صبر است یعنی آیا در مجلس امام حسین (ع) ناشکیبایی داری ؟

" قلت : ای والله و استعبر لذلک حتی یری اهلی اثر ذلک علیّ ، فامتنع من الطعام حتی یستبین ذلک فی وجهی "

عرض کردم بله، به خدا قسم وقتی مجلس امام حسین (ع) بپا می شود چنان حزن و اندوه خود را نشان می دهیم که همه می دانند که ما عزاداریم .

شیعه امام حسین (ع) و امام صادق (ع) آن کسی است که در هنگام عزای امام حسین (ع) همه می دانند که او عزادار است . از ظاهرش ، از لباس مشکیش ، از پرچم یا حسینی که بر سر در خانه و مغازه اش زده است و ... معلوم است که او عزادار امام حسین (ع) و اهل جزع است .

" قال : رحم الله دمعتک ..." .

بعد امام صادق (ع) فرمود : رحمت خدا بر گریه های تو . رحمت خدا بر ناشکیبایی ها و جزع تو . رحمت خدا بر آنچه بواسطه آن نشان می دهد که عزادار امام حسین (ع) هستی .

این دعای ولی خداست . آن ولیی که " و ما تشاعون الّا ان یشاء الله " . خدا فرموده اهل بیت (ع)  کسانی هستند که چیزی جز آنچه خدا خواسته است را نمی خواهند . وقتی امام صادق (ع) می فرماید رحمت خدا بر این اشک هایی که در مصیبت امام حسین (ع) می ریزید و ... این دعای صادق مصدّق امام صادق (ع) است لذا این عزاداری امام حسین (ع) دروازه رحمت است . امام صادق (ع) از ما در ایام شهادت امام حسین(ع) آرام بودن را نمی خواهد بلکه از ما ناشکیبایی و جزع می خواهد . این ایام عزاداری امام حسین (ع) دروازه رحمت خداست .

بعد امام صادق (ع) شروع کرد به بیان اینکه رحمت خدا از کجا شامل عزادار سیدالشهدا (ع) می شود و فرمود :

" امّا انّک ستری عند موتک و حضور آبائی لک وصیّتهم ملک الموت بک و ما یلقون من البشارة ما تقرّ به عندک قبل الموت فملک الموت ارق الیک و اشدّ رحمة لک من الامّ الشفیقة علی ولدها " .

آن لحظه ای که در بستر افتاده ای ، آن لحظه ای که همه از تو قطع امید کرده اند و هیچ طبیبی نمی تواند برای تو کاری کند و ... آن لحظه است که چشمت به جمال جدّم خاتم الانبیاء (ص) و همه ما اهل بیت (ع) روشن خواهد شد و رحمت خداوند شامل حالت می شود .

" قال : ثم استعبر و استعبرت معه ".

بعد امام صادق (ع) شروع کرد به گریه کردن و من هم با گریه آنحضرت گریه می کردم .

" فقال : الحمد لله الّذی فضّلنا علی خلقه بالرّحمة ، و خصّنا اهل بیت بالرّحمة " .

حمد و سپاس خداوندی را سزاست که ما اهل بیت را با رحمتش مخصوص و بزرگ کرد .

بعد امام صادق (ع) رو به مسمع کرد و فرمود مجالسی که برای عزاداری امام حسین (ع) در آسمانها می گیرند خیلی بیشتر از مجالس عزاداری آنحضرت در زمین است و اشک ملائکه در کشتن ما خشک نشده است .

کار ملائکة الله چیست ؟ ملائکة الله معصوم هستند ، جسم نیستند ، خوراکی ندارند ، شهوت ندارند و فقط و فقط خدا را عبادت می کنند . امیرالمومنین (ع) در نهج البلاغه فرمود ملائکة الله مابین رکوع و سجود هستند چنانچه وقتی رکوع می روند رکوعشان پنج هزارسال طول می کشد . این ملائکة الله وقتی می خواهند به رحمت خدا برسند می آیند و بر امام حسین (ع) گریه می کنند .

امام صادق (ع) در ادامه می فرماید : " و ما بکی احد رحمة لنا و لمّا لقینا الّا رحمة الله قبل ان تخرج الدّمعه من عینه " .

هیچ چشمی بر مصیبت جد ما و بر مصیبت ما ، بواسطه آنکه ما را دوست دارد و حق ما را شناخته ، نمی گرید مگر اینکه قبل از آنکه اشک از دیدگانش بیرون بیاید رحمت خدا شامل حالش می شود .

خداوند متعال در قرآن به پیامبر اکرم (ص) دستور می دهد که " و انذرهم یوم الحسرة اذ قضی الامر " .

ای پیامبر ! مردم را بترسان از اینکه روز قیامت حسرت چیزی را بخورند . مبادا حسرت بخورند که چرا در جلس امام حسین (ع) کم گذاشتند . نکند که ما فردای قیامت حسرت بخوریم در حالی که این سفره از امشب پهن شده است . مبادا از این سفره رحمت کم توشه برداریم .

بعد امام صادق (ع)  فرمودند : " لا تزال تلک الفرحة فی قلبه حتّی یردّ علینا الحوض "

کسی که قلبش در مصیبت ما بسوزد در روزی که ما را می بیند شاد می شود . چه زمانی ما را می بیند ؟ آن لحظه ای که می میرد و آن لحظه ای که بر ما در کنار حوض کوثر وارد می شود .

حوض کوثر چیست ؟ حال امام صادق علیه السلام حوض کوثر را توصیف می کند :

" یا مسمع ! من شرب منه شربة لم یظما بعدها ابدا و لم یشق بعدها ابدا "

آب کوثر آبی است که اگر کسی جرعه ای از آن را بنوشد دیگر نه تشنه می شود و نه گرسنه .

" و هو فی برد الکافور ، و ریح المسک ، و طعم الزنجبیل احلی من العسل ، و الین من الزّبد ، و اصفی من الدّمع ، و ازکی من العنبر "

آب حوض کوثر از کافور خنک تر ، از مشک خوش بو تر ، از عسل شیرین تر ، از کره روان تر ، از اشک چشم پاکتر و زیباتر از زعفران است .

" یخرج من تسنیم و تمرّ بانهار الجنان "

از چشمه تسنیم جوشیده شده است . چشمه تسنیم که خداوند از آن در سوره هل اتی نام می برد چشمه ای است که از خانه اهل بیت (ع) سرچشمه گرفته است و از نهرهای بهشتی گذشته است .

" تجری علی رضراض الالوان الدّر و الیاقوت " .

بر سنگ ریزه های درّ و یاقوت گذشته است . بوی خوش آب کوثر از فاصله هزار سال راه استشمام می شود . این آب کوثر گوارای کسی است که یک قطره اشک برای جدّ غریبم حسین بریزد .

" امّا انّک یا کردین ! ممن تروی عنه ، و ما عین بکت لنا الّا نعمت بالنظر الی الکوثر "

هیچ چشمی در مصیبت امام حسین (ع) گریان نمی شود مگر اینکه چشمش به آب حوض کوثر روشن می شود .

" و سقّت منه من احبّنا "

و بر او آب حوض کوثر نوشانده می شود .

آب حوض کوثر دو مزه دارد . اولی که قابل وصف نیست اما مزه بالاتر آن این است که

" و ان علی الکوثر امیرالمومنین "

مزه بالاتر حوض کوثر اآن است که آن را از دست خود امیرالمومنین می گیری .

" و فی یده عصا من عوسج یحطم بها اعدائنا " .

خیلی از افراد دور حوض کوثر می آیند تا آمیرالمومنین به آنها آب حوض کوثر بدهد اما عصایی در دست حضرت است که آنان را با آن عصا رد می کند و به همه از آب حوض کوثر نمی دهد .

مسمع می گوید به امام صادق (ع) عرض کردم آیا امیرالمومنین به همه آب کوثر نمی دهد ؟

 فرمود نه .

عرض کردم دیگر به چه کسانی نمی دهد ؟

 فرمود : " فامّا قلبه فهو منافق و دینه النّصب و ولایة الماضین و تقدّمه لهما علی کلّ احد " .

آنهایی که در دنیا اطراف ما نبودند . بعد از پیغمبر (ص)دیگران را جای علی بن ابی طالب (ع) نشاندند . در روز قیامت کسانی که دیگران را بر ما مقدم داشتند باید حسرت نوشیدن آب حوض کوثر را بخورند .

حاج سید علی آقا آیت اللهی با بیان این که امام رضا (ع) که سایه اش بر سر ملت ماست و هر نعمت و برکتی هست از طرف ساحت مقدس او به ما می رسد می فرماید وقتی ماه محرم شروع می شد کسی بر چهره پدرم موسی بن جعفر (ع) خنده نمی دید و این اثر عزا در چهره آنحضرت ظاهر بود افزودند عزاداری های امام حسین (ع) باید نمود داشته باشد . عزاداری امام حسین(ع) سینه زنی است و راهپیمایی نیست ، به خود زدن و ناله کردن است ، به سر زدن و اشک ریختن است . امام صادق (ع) مجلسی را دوست دارد که در آن صدای عزا بپیچد .

یادگار امام جمعه فقید جهرم افزودند پارچه مشکی در منزل همه پیدا می شود تا بتوانیم بوسیله آن بر سردر منازل بزنیم . اگر چنین کردیم وقتی کسی می پرسد این خانه خانه چه کسی است می گویند این خانه خانه عزادار امام حسین (ع) است . آیا نمی خواهید یک رحمتی از خدا به خانه هایتان بیاید و خانه هایتان مشمول رحمت خدا شود ؟

حجت الاسلام والمسلمین حاج سیدعلی آقا آیت اللهی افزودند وقتی انسان به یک شهر شیعی وارد می شود باید معلوم باشد که این شهر عزادارند . باید پارچه و بیرق سیاه و سرخ امام حسین (ع) بلند باشد . امام رضا علیه السلام فرمود در ماه محرم کارهایی که می توانید با ترک آن بیشتر به اقامه عزای امام حسین (ع) بپردازید را ترک کنید که خداوند برایتان قضای حاجت می کند .

لازم به تذکر است مراسم سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین حاج سیدعلی آقا آیت اللهی از شب اول  تا شب سیزدهم محرم در حسینیه آیت الله آیت اللهی (ره) برگزار شد .

 کانون فرهنگی هنری سلاله پاکان

مرکز حفظ، تنظیم و نشر آثار آیت الله آیت اللهی

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است