در این مراسم معنوی که پس از اقامه نماز جماعت مغرب و عشا به امامت حجت الاسلام والمسلمین حاج آقا جهرمی برگزار شده بود مسئول کانون فرهنگی سلاله پاکان با تبریک فرارسیدن این ایام فرخنده پیرامون این اتفاق بسیار نورانی توضیحاتی ارائه نمود و در ادامه آقای حاج نجات اله فصاحت به قرائت سوره مبارکه هل اتی پرداخت .

وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‏ حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ أَسيراً

(سوره دهر - آیه 8)

تمام مفسران يادآور شدند كه سوره «هَلْ اتى‏ یا دهر» در باره امير المؤمنين على (عليه السلام) و فاطمه زهرا (سلام اللّه عليها، و حسنين (عليهما السلام) و فضّه ، خادمه آنها نازل شد.
ابن عباس گفته است:

نذر سلامتی حسنین (علیهم السلام)
امام حسن و امام حسين (عليهما السلام) بيمار شدند، رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله و سلم) با جمعى از مردم به عيادت آنها رفتند، ياران آن حضرت به امير المؤمنين على (عليه السلام) عرض كردند: يا ابا الحسن! به نظر مى‏ رسد كه در باره شفاى فرزندانتان نذر كنيد، على (عليه السلام) و فاطمه زهرا (سلام اللّه عليها) و فضّه، كنيز آنها نذر كردند كه اگر حسنين (عليهما السلام) از اين بيمارى بهبودى يابند سه روز را روزه بگيرند.

ادای نذر و اطعامِ مسکین

آن دو (علیهم السلام) بهبودى يافتند، امّا چيزى براى خوردن در اختيار نداشتند.
امير المؤمنين على (عليه السلام) سه صاع (حدود سه من) جو از شمعون خيبرى يهودى قرض كرد، فاطمه زهراء (سلام اللّه عليها) آنها را دست‏اس (آرد) كرده و به تعداد افراد، پنج قرص نان فراهم ساخت. اين نان ها را در برابر خود نهادند تا با آنها افطار كنند، سائل و بينوائى بر آنها درآمد و عرض كرد: «السّلام عليكم اهل بيت محمد (ص)»، من بينوائى از بينوايان مسلمان هستم مرا از غذاى خود اطعام كنيد كه خدا شما را از غذاهای بهشتى سير گرداند.
آنان اين بينوا را بر خويشتن ترجيح دادند و تمام قرصهاى نان را به او دادند و شب را- در حاليكه جز آب چيزى نچشيده بودند- به سر آورده و بامداد آن را با روزه آغاز كردند.

شب دوم : اطعام یتیم
آنگاه كه شب [دوم‏] فرا رسيد و غذا را در مقابل خود نهادند [تا افطار كنند] يتيمى بر آنها وارد شد، بدون آنكه از اين نانها چيزى تناول كنند آنها را در اختيار اين يتيم قرار دادند. شب را گرسنه به سر آوردند در حاليكه فقط آب نوشيده بودند.

شب سوم : اطعام اسیر

به هنگام افطار در شب سوم- كه براى افطار، نان ها را در مقابل خود نهادند- اسيرى بر آنها وارد شد، و همان معامله‏ اى را با او در پيش گرفتند كه با بينوا و يتيم، يعنى همه نانها را به او دادند.

بامداد روز چهارم : تاثّر رسول خدا و نزول سوره «هل أتی»
چون بامدادان روز سوم فرارسيد امير المؤمنين على (عليه السلام) دست حسنين (عليهما السلام) را گرفت و به سوى رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله و سلم) روان شدند. وقتى آن حضرت آنان را ديد- در حاليكه از شدت گرسنگى مانند جوجه‏ ها مى‏ لرزيدند- فرمود:
چقدر بر من ناگوار و رنج‏ آور است كه شما را بدين سان مى‏ بينم؟! رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله و سلم) از جا برخاست و با آنها به راه افتاد ديد فاطمه (سلام اللّه عليها) در محراب عبادت قرار دارد و شكمش از گرسنگى آنچنان تهى گشته كه به پشت چسبيده، و از ناتوانى چشمان مباركش فرو رفته است. ديدن اين منظره رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله و سلم) را متأثر  ساخت.
در چنين لحظاتى بود كه جبرئيل (عليه السلام) فرود آمد و گفت: اى محمد اين را بستان و بگير. خدا تو را در باره خاندانت تهنيت گفته. آنگاه جبرائيل سوره «هل اتى» را بر آن حضرت خواند.