خطاب آمد پیمبر را بخواند

هر آنکس بود آنجا تا بداند

و آن اتمام نعمت بر نبی بود

چه دین ، گر آن نباشد منتفی بود

بگفتا حاجیان را تا بمانند

بگفت این وحی حق است تا بدانند

گرفت دست امیر المؤمنین را

نمود ابلاغ وحی آخرین را

بگفت تکمیل شد زین لحظه اسلام

نمودم وحی را بی وقفه اعلام

هر آنکس را پیمبر هست مولا

علی اینک پس از من هست مولا

زمین و آسمان غرق شعف شد

که مولاشان علی شاه نجف شد

چه این ابلاغ در حکم مبین بود

علی زین حکم پس مولای دین بود

غدیر پس آیتی بر نهی جُرم شد

غدیر احیاء عدل و نفی ظلم شد

یدلله بود در دستان احمد

گلی خوشرنگ از بُستان سرمد

خدا حکم ولایت داد او را

جواز هر برائت داد او را

برائت جوید از ظلم و تعّدی

حمایت سازد از هر دردمندی

غدیر آغاز فصل انتظار است

بهار عزّت است و افتخار است

ورود مرتضی شد ابتدایش

ظهور قائم حق انتهایش