ویل لکل همزة لمزه، سلاله پاکان

 انسان چقدر باید بیمار باشد که از شکستن حیثیت دیگران لذت ببرد!

🔸 این عادت بدِ عیب‌جویی و بدگویی کردن از مردم (همز و لمز)، از نظر قرآن چه عیب بزرگی است! انسان چقدر باید بیمار باشد که از رنج دادن مردم لذت ببرد؟!

🔹 لذت بردن، تغذیه است ولی تغذیه روح. آدم از هر چیزی که لذت می‌برد (البته لذتهای روحی) روحش دارد تغذیه می‌کند، یعنی درست مانند غذایی جذب روحش می‌شود.

🔸 آدمی که غیبت می‌کند و از غیبت کردنِ خودش لذت می‌برد، همین آزار رساندن‌ها درست مثل غذا خوردن که جذب بدن می‌شود جذب روح می‌شود. منتها فرقش این است که بدن از یک طرف تحلیل می‌برد و از طرف دیگر جذب می‌کند،  ولی روح دیگر چیزی را تحلیل نمی‌برد، مرتب جذب می‌کند.

🔹انسان چقدر باید بدبخت و بیچاره باشد که از آزار رساندن به مردم، از بردن آبروی مردم، از شکستن حیثیت و شخصیت مردم لذت ببرد و تغذیه کند!

📗 استاد مطهری، آشنایی با قرآن، ج۱۴، ص ۲۰۸

➖➖🔸➖➖🔸➖➖
 کانون فرهنگی هنری سلاله پاکان جهرم
مرکز حفظ، تنظیم و نشر آثار آیت الله آیت اللهی


برچسب‌ها: در سایه سار قرآن, عیب جویی, بدگویی, شهید مطهری

تاريخ : سه شنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۹۹ | 6:43 | نویسنده : کانون فرهنگی سلاله پاکان شهرستان جهرم |