🟢منبر مجازی

« باید اعتراف کنیم که زندگى ائمه، علیهم‏ السلام، به درستى شناخته ‏نشده و ارج و منزلت جهاد مرارت‏ بار آنان حتى بر شیعیانشان نیز پوشیده مانده است. علیرغم هزاران کتاب کوچک و بزرگ و قدیم و جدید درباره زندگى ائمه، علیهم‏ السلام، امروز همچنان غبارى از ابهام و اجمال، بخش عظیمى از زندگى این بزرگواران را فرا گرفته و حیات سیاسى برجسته‏ ترین چهره‏ هاى خاندان نبوت که دو قرن و نیم از حساس ترین دوران هاى تاریخ اسلام را در برمی گیرد با غرض‏ ورزى یا بی اعتنایى و یا کج ‏فهمى بسیارى از پژوهندگان و نویسندگان روبه‌رو شده است. این است که ما از یک تاریخچه مدون و مضبوط درباره زندگى پرحادثه و پرماجراى آن پیشوایان، تهی دستیم.
زندگى امام هشتم،علیه‏ السلام، که قریب بیست‏ سال از این دوره تعیین کننده و مهم را فراگرفته از جمله برجسته‏ ترین بخش هاى آن است که بجاست درباره آن تامل و تحقیق لازم به کار رود. مهمترین چیزى که در زندگى ائمه، علیهم‏ السلام، به ‏طور شایسته مورد توجه قرار نگرفته، عنصر «مبارزه حاد سیاسى» است. از آغاز نیمه دوم قرن اول هجرى که خلافت اسلامى به ‏طور آشکار با پیرایه‏ هاى سلطنت آمیخته شد و امامت اسلامى به حکومت جبارانه پادشاهى بدل گشت، ائمه اهل بیت،علیهم‏ السلام، مبارزه سیاسى خود را به ‏شیوه‏ اى متناسب با اوضاع و شرایط، شدت بخشیدند.
این‏ مبارزه ‏بزرگترین‏ هدفش تشکیل نظام اسلامى و تاسیس حکومتى بر پایه امامت‏ بود. بى‏ شک تبیین و تفسیر دین با دیدگاه مخصوص اهل بیت وحى، و رفع تحریف‏ ها و کج‏فهمى ‏ها از معارف اسلامى ‏و احکام‏ دینى نیز هدف مهمى براى جهاد اهل بیت‏ به حساب مى ‏آمد. اما طبق قرائن حتمى، جهاد اهل بیت ‏به این هدف ها محدود نمى ‏شد و بزرگترین هدف آن، چیزى جز تشکیل حکومت علوى و تاسیس نظام عادلانه اسلامى نبود. بیشترین ‏دشواری هاى ‏زندگى ‏مرارت‏ بار و پر از ایثار ائمه و یاران آنان به خاطر داشتن این هدف بود و ائمه، علیهم‏ السلام، از دوران امام سجاد، علیه‏ السلام، وبعد از حادثه عاشورا به زمینه‏ سازى دراز مدت براى این مقصود پرداختند.
در تمام دوران صدو چهل ساله میان حادثه عاشورا و ولایت عهدى ‏امام هشتم علیه‏ السلام، جریان وابسته به امامان اهل بیت‏ یعنى شیعیان همیشه بزرگترین و خطرناک ترین دشمن دستگاه هاى خلافت ‏به حساب مى ‏آمد. در این مدت بارها زمینه‏ هاى آماده ‏اى پیش آمد و مبارزات تشیع که باید آن را نهضت علوى نام داد به پیروزی هاى بزرگى نزدیک گردید.
اما، در هر بار موانعى بر سر راه پیروزى نهایى پدید مى‏ آمد  و غالبا بزرگترین ضربه از ناحیه تهاجم بر محور و مرکز اصلى این نهضت، یعنى ‏شخص‏ امام ‏در هر زمان و به زندان افکندن یا به شهادت رساندن آن حضرت وارد مى‏ گشت و هنگامى ‏که ‏نوبت ‏به امام بعد مى ‏رسید اختناق و فشار و سخت گیرى به حدى بود که براى آماده کردن زمینه به زمان طولانى دیگرى نیاز بود».

📝برگرفته از کتاب انسان ۲۵۰ ساله رهبر معظم انقلاب اسلامی

➖➖🔸➖➖🔸➖➖
 کانون فرهنگی هنری سلاله پاکان جهرم
مرکز حفظ، تنظیم و نشر آثار آیت الله آیت اللهی